Naar Pasen – lijdenstijd ( 1 )

Lucas 22

Aan het einde van Zijn rondwandeling was de Meester ongekend populair onder de menigte. ( Lucas 21: 38 ) Overdag gaf Hij onderricht in de tempel, maar `s avonds vertrok de Heere om de nacht op de Olijfberg door te brengen. Elke nieuwe morgen kwamen de mensen al vroeg de tempel binnengestroomd om opnieuw naar Hem te luisteren.

Pesach was bijna aangebroken, ook wel het feest van het ongedesemde brood genoemd. Deze feesten waren van verschillende oorsprong. Maar in de loop van de jaren raakten de twee vieringen met elkaar verbonden, en werden uiteindelijk als één feest gehouden. Pesach vormde het hoogtepunt van het Joods kerkelijk jaar. De uittocht uit Egypte en de bevrijding van het volk van Israël uit de slavernij werden herdacht.

De farizeeën en schriftgeleerden zagen alle verwikkelingen rondom de Heere Jezus met lede ogen aan. Pesach kwam dichterbij! Hoe moest dat met alle consternatie rondom deze Rabbi? Heftige discussies en disputen wisselden elkaar in steeds rapper tempo af!  Jezus had de komst van de Mensenzoon en de verwoesting van de tempel voorzegd. ( Lucas 21 : 36 ) De eindtijd was voorzegd. ( Lucas 21 : 25 ) Allerlei openbaringen die niets te maken leken te hebben met de bevrijding van de Romeinse bezetting. Evenmin met de uittocht uit Egypte. Jezus had over totaal andere zaken gesproken. Hij had het er over gehad dat de volken zouden sidderen voor het gebulder van de zee. Hij had ook gezegd dat de mensen onmachtig van angst zouden raken over wat er met de wereld stond te gebeuren. De hemelse machten gingen wankelen, en de Mensenzoon zou terugkomen op de wolken van de hemel. Wat een vreemde praat! Het zorgde voor onrust en verdeeldheid onder de theologen. Ze moesten waakzaam zijn en onophoudelijk bidden, dat had de Heere Jezus er ook nog bij gezegd. ( Lucas 21 : 36 )

En, werd er een bid – en vastendag afgeroepen? Helemaal niet! Hogepriesters en schriftgeleerden zochten naar een mogelijkheid om Jezus uit de weg te ruimen. Het zou stiekem moeten gebeuren, anders zou het volk niet meer in de hand te houden zijn.

Het plan van God moest zijn vervulling vinden in de bittere en smadelijke dood van Zijn Zoon.

Judas Iskariot – één van de leerlingen van de Rabbi – werd door de satan in bezit genomen. Een verschrikkelijk lot. Judas was erbij geweest toen de Heere Jezus Zijn leerlingen had geïnstrueerd: “ De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag de eigenaar van de oogst of Hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen. “ Jezus had Zijn leerlingen daarbij de macht gegeven om onreine geesten uit te drijven, en iedere ziekte en elke kwaal te genezen. ( Math. 9 : 38 / 10: 1 )

Hoe kon het dat Judas dit allemaal vergeten was? Deze vraag wordt in de Bijbel niet beantwoord, maar het geeft ons als leerlingen van de Heere Jezus de noodzaak om ons hart ten allen tijde ernstig te blijven onderzoeken.

De hogepriester en tempelwachters waren opgetogen.Een bespreking met één van Jezus` leerlingen! Het kon niet beter. Eensgezind spraken ze met Judas af dat ze hem voor zijn diensten zouden betalen. Judas nam het aanbod aan. Vanaf dat moment zocht hij een gunstige gelegenheid om Jezus uit te leveren zonder dat het volk het merken zou. ( Lucas 22: 6 )

De tijd was nabij. De Heere Jezus zou gaan sterven. Dat was om onze zonden en om onze schuld. Qui non fleret?

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *