Anders

Anders

Het is meer dan dertig jaar geleden. Een beginnnend leraresje Duits. Leerlingen waren maar zes of acht jaar jonger. Dat betekende veel grapjes en allerlei ondeugende streken uithalen! Samen met een aantal collega`s het vak enthousiast vorm geven. We hadden een sterk understatement. Heerlijke sfeer waarin gezelligheid en hard werken kleurrijk afgewisseld werden.

Onverwachts werd er een algemene docentenvergadering ingelast. Ietwat bevreemd en nieuwsgierig kwamen we het lokaal binnen waar de bijeenkomst was gepland. Een  inleiding. Dan een presentatie die gegeven werd door de bedrijfsarts. Een collega van ons was al langere tijd ziek. Wat zich als een eenvoudige operatie had laten aanzien bleek veel ernstiger te zijn. Wat was er aan de hand?

De beelden die we zagen verklaarden ons een ziekte waar we nog bijna nooit van gehoord hadden. Het ging om de ziekte AIDS. Een doodse stilte hing in het lokaal toen de bedrijfsarts de naam liet vallen. Deze ziekte zou onze collega het leven gaan kosten.

In Nederland was nog bijna niets bekend over AIDS. Velen wisten ook bijna niets over de docent, die al jarenlang trouw zijn werk deed. Bij leerlingen bijzonder geliefd om zijn hartelijkheid en optimistische natuur. Niemand deed ooit vergeefs een beroep op hem. Ik kende hem als leraar Engels. Grappig detail van zijn persoonlijkheid was dat hij niet streng kon zijn. Hij wapperde altijd met een bosje schriften. Zo`n schrift kreeg je om vol te schrijven met strafregels. Strafwerk dat bijna altijd weer voor de helft ingetrokken werd!

De informatie had een enorme impact op ons. Verslagen verlieten we de bijeenkomst. Menige collega huilde. Hoe moesten we verder met alles omgaan? Was het een erg besmettelijk ziekte? We wisten nu veel meer, toch bleef het erg geheimzinnig en angstaanjagend. Ik wist maar één oplossing. Ik pakte mijn fiets en fietste als een dolle naar de flat waar hij woonde. Zonder op de lift te wachten rende ik de trappen op. Ik zie mijzelf nog voor zijn deur staan. Ik belde aan. De deur ging open. Een wit gezicht. Doffe ogen die oplichtten. We keken elkaar aan. “ Ik kom van school. “ was alles wat ik zei. Toen barstte hij in snikken uit. Ik ook.

Een tijdje later wist ik alles. Hoe lang hij al wist van zijn andere aanleg. Hoeveel jaren van eenzaamheid en strijd daarop volgden. Er doemde een ongekend verdrietige wereld op voor mijn geestesoog. Een wereld waar niemand iets van geweten had.

“ Arenda, ik ga sterven. Ik heb nog een grote vraag. Zou ik stervensgenade krijgen van God? “

Ik zei: “ we krijgen van God genade om te leven en genade om te sterven. Alles op de tijd dat het nodig is. “  Ja, dat geloofden we.

Maanden gingen voorbij. Ik verhuisde in die tijd voor mijn werk naar de andere kant van het land. Regelmatig belden we en spraken over gewone dingen. Maar ook over God. We hadden niet alle antwoorden. We wisten lang niet alles. Hij werd zwakker, en vaker ziek. Zijn haar viel uit. Er bleef niets over van zijn sportieve gestalte. Zijn uiterlijk verging totaal.

Maar de Heere gaf hem stervensgenade! Hij had zijn begrafenis zelf geregeld. De liturgie begon met psalm 40.

“Ik heb de Heere lang verwacht; en Hij heeft Zich tot mij geneigd en mijn geroep gehoord. En Hij heeft mij uit een ruisende kuil, uit modderig slijk opgehaald. En heeft mijn voeten op een rotssteen gesteld. Hij heeft mijn gangen vastgemaakt.

En Hij heeft een nieuw lied in mijn mond gegeven. Een lofzang onzen God. Velen zullen het zien, en vrezen, en op de Heere vertrouwen!”

En zo werd het leven van onze collega een teken van Gods goedheid en genade.

 

One response to “Anders

  1. Have you ever considered about including a little bit more than just your articles? I mean, what you say is important and everything. Nevertheless think about if you added some great photos or video clips to give your posts more, “pop”! Your content is excellent but with pics and video clips, this blog could definitely be one of the very best in its niche. Great blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *