Op weg naar Pasen ( 27 )

Toen Jezus dat gezegd had, blies Hij de laatste adem uit. De centurio zag wat er gebeurd was en loofde God met de woorden: ‘ waarlijk, deze mens was een rechtvaardige. ‘ De mensen die voor het schouwspel samengekomen waren en de gebeurtenissen hadden gadegeslagen, keerden terug naar huis, terwijl zij zich op de borst sloegen. Alle mensen die Jezus gekend hadden, waren op een afstand blijven staan. Ook de vrouwen die Hem vanuit Galilea gevolgd waren en alles hadden zien gebeuren. Lucas 23 : 46 – 49 

Heel bewust had gaf Jezus Zijn levensgeest over in de handen van Zijn Hemelse Vader. Hij wist dat Zijn Goddelijke macht zich zelfs over dood en graf uitstrekte. Hoewel niemand er erg in had, was de hele situatie totaal tegengesteld aan het feit dat het leek alsof Hij volkomen overgeleverd was in mensenhanden. Dat was namelijk helemaal niet zo, alles moest zo gebeuren, en Jezus en de Vader waren het daar volkomen over eens. Wat Jezus uitsprak, daar aan dat kruis, waren de woorden uit psalm 31 : 6a. ‘ In Uw Hand leg Ik Mijn leven. Heer, trouwe God, U verlost Mij.’ 

Deze woorden zijn onderdeel van het Joodse avondgebed. Ook deze laatste woorden van de Heiland waren een bewuste keuze. De dood overkwam Hem niet, maar Hij koos ervoor om te sterven, Hij legde Zijn leven af. ( Joh. 10 : 15/ Efeze 5 : 2 / Hebr. 9 : 26 ) Onmiddellijk na deze woorden stierf Hij dan ook, en bevestigde de woorden die Hij tot Zijn leerlingen gesproken had. 

De menigte, daar aan de voet van het kruis samen gestroomd reageerde verschillend. In de eerste plaats was er de reactie van de Romeinse hoofdman. Hij was de commandant van de Romeinse soldaten, die de opdracht tot kruisiging gegeven had. De centurio had alles wat er gebeurd was, gehoord en gezien. Alle woorden die Jezus gesproken en geroepen had. Hij had de duisternis als een zwarte deken op de aarde zien vallen. De aardbeving was hem overkomen, en dan daarbij, boven alles uit, de reactie van Jezus op alles, en de manier waarop Hij de Geest gegeven had. Er gebeurde iets buitengewoons, de centurio verheerlijkte God. Hij verklaarde de gevangen gekruisigde ‘ misdadiger ‘ rechtvaardig, onschuldig. Opnieuw liet de vader uit de hemel merken dat Hij Zelf instond voor het getuigenis over Zijn Zoon. NIet alleen de centurio was het vreemd te moede, ook alle soldaten rondom het opgerichte kruis. Allemaal werden ze door een hevige angst overvallen, en waren unaniem van mening dat Jezus werkelijk de Zoon van God was. ( Matth. 27 : 54 ) 

De tweede reactie kwam van de toegestroomde menigte. Er was niemand meer die nog spotte, of zich honend uitliet over Jezus. De gemoedsstemming daar, rond dat kruis veranderde. Wroeging, berouw, en verdriet maakten zich van de mensen meester. Maar het was te laat. Jezus was gestorven. Ze sloegen zich totaal van hun stuk gebracht en ontsteld op hun borst van spijt. 

Op een veilige afstand stonden ook al Jezus` bekenden. Zijn familie, vrienden en allen die Hem gevolgd waren naar deze vreselijke plek. Waarschijnlijk waren het veiligheidsoverwegingen waarom ze op afstand waren gebleven. Hoewel er een dialoog plaatsgevonden had tussen Jezus, Johannes en Maria, was dit op afstand staan toch een nadrukkelijk bewijs van het feit dat Jezus volkomen alleen Zijn bittere dood moest sterven.  

Daar hing onze Koning. Bespot, bebloed, geslagen. Uit vrije wil, om mijn en uw / jouw leven te redden. 

Hoewel de Joden drie jaar lang intens van Zijn aanwezigheid hadden mogen genieten, was er niet één die werkelijk besefte Wie Hij was. Dat was een deel van Zijn lijden geweest. Ja, Christus was gesteld tot een teken dat weersproken zou worden, opdat de gedachten uit veler harten geopenbaard zouden worden.( Lucas 2 : 34, 35 )

One response to “Op weg naar Pasen ( 27 )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *