Op weg naar Pasen ( 12 )

Lucas 22 : 31 – 32

‘ Simon, Simon, weet dat Satan jullie voor zich heeft opgeëist om jullie te ziften als de tarwe. Maar Ik heb voor je gebeden opdat je geloof niet zou bezwijken. En als jij eenmaal tot inkeer bent gekomen, moet jij je broeders versterken.’ 

Ooit was Simon door Jezus Petrus genoemd. ‘  Op deze Petra –  rots, zal Ik Mijn gemeente bouwen’ , bedoelde Hij met deze woorden. Dat had Jezus gezegd op het moment dat Simon zijn geloof in Christus Jezus beleden had. ‘ U bent de Christus, de Zoon van de Levende God. ‘ had Simon gezegd. Van Zijn kant had Jezus hem duidelijk gemaakt dat die geloofsbelijdenis het fundament was waarop de gemeente gebouwd werd. Hij had feitelijk gezegd: ‘ In het licht van deze belijdenis ben je een gezaghebbend apostel, en word je door Mij uitgezonden om het Evangelie te verkondigen. Op jou en de verkondiging van het Evangelie wil Ik Mijn gemeente bouwen. De rots van de gemeente is dus het volk van God dat de waarheid van Christus, het Evangelie, verkondigt. 

Maar nu gebruikte Jezus deze woorden niet. Hij noemde Simon bij zijn oude naam. Het herhalen van zijn naam gaf de nadruk aan waarmee Jezus Zijn daaropvolgende uitspraak deed. Jezus zei met klem dat de satan begeerd had om hen te ziften als de tarwe. Het ging niet alleen om Petrus, maar ook om de andere apostelen. 

Net als eens bij Job, had de satan van God geëist dat hij Simon en de anderen mocht beproeven, met de bedoeling hen ten val te brengen. Slechts wanneer en in zoverre God dit toeliet, zou hij daarin slagen. Schiften is het schudden in een zeef, het scheiden van kaf en koren. Het woord ‘ tarwe ‘ , tref je ook aan in Lucas 3 : 17 en 16 : 7 . 

De leerlingen zouden door wat er stond te gebeuren zo geschokt worden, dat ze hun geloof in de Heere Jezus zouden dreigen te verliezen. Waarschijnlijk bedoelde de Heere Jezus ook dat de satan door te ziften, de schuld van de leerlingen aan het licht wilde laten komen, om hen als basis daarvan aan te kunnen klagen. 

Tegenover deze valse satan, stelde de Heere Jezus Zich nu op als hun Pleitbezorger. Jezus richtte Zich tot Petrus, maar had alle leerlingen op het oog. 

Bij de voorbede van Jezus nam Hij de positie van advocaat ( 1 Joh. 2 : 1 )in, die de gelovigen vrijpleitte van de schuld waarmee de satan hen aanklaagde. Maar daarmee hield het niet op. Het bidden van Jezus was tegelijkertijd een gebed of het geloof van Petrus niet op zou houden. God stond de satan toe om Petrus op de proef te stellen. Maar in die beproeving zou het geloof van Petrus niet bezwijken. epi- strepho kan betekenen: bekeerd worden, zich bekeren, maar het kan ook betekenen: terugkeren. Deze laatste betekenis ligt hier het meest voor de hand. Petrus zou met berouw terugkeren, nadat Jezus Zich naar Hem zou omwenden. Na die terugkeer van Petrus zou hij de taak krijgen om zijn broeders te versterken. Dat is wel gebleken ook, denk maar aan de toespraak van Petrus op de Pinksterdag in Jeruzalem. ( Hand. 2 ) 

Wat er nu gebeurde was dus een waarschuwing. Jezus liet Petrus met enkele woorden zien dat hij niet de rots was die hij dacht te zijn. Wij kunnen daaruit leren dat we altijd in de kracht van God moeten staan en blijven. Zodra we denken iets in eigen kracht te kunnen, dan gaat het mis. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *