Naar Pasen – Mattheüs 26: 40 – 44

De slapende discipelen 

Jezus liep terug naar de leerlingen en zag dat ze lagen te slapen. Hij zei tegen Petrus: “ Konden jullie niet eens één uur met mij waken? “  Blijf wakker en bid dat jullie niet in beproeving komen, de geest is wel gewillig, maar het lichaam is zwak. “ Voor de tweede keer liep Hij van hen weg en bad: “ Vader als het niet mogelijk is dat deze beker aan Mij voorbijgaat, zonder dat Ik eruit drink, laat het dan gebeuren zoals U het wilt. Toen Hij terugkwam zag Hij dat ze weer sliepen, want ze waren door vermoeidheid overmand. Hij liet hen achter, liep opnieuw verder en bad voor de derde maal met dezelfde woorden als daarvoor. Daarna voegde Hij Zich weer bij de leerlingen en zei: “ Liggen jullie daar nog steeds te slapen? “ ( Mattheüs 26 : 40 – 44 ) 

Het lijden van Jezus Christus is niet te doorgronden, maar het is goed om het te doordenken. Zijn angsten en pijnen waren met niets te vergelijken. Niemand heeft ooit zo geleden als Hij. De hele eeuwigheid is nodig om de moord op Hem te overdenken, en te zingen: “ Het Lam dat geslacht is komt alle macht, rijkdom en wijsheid toe, en alle kracht, eer, lof en dank! “ ( Openbaringen 5 : 12 )

Niemand heeft het lijden minder verdiend, en toch zoveel te verduren gehad. De enige mens in de geschiedenis die niet verdiende te lijden, heeft zich doodgeleden. Hij heeft geen zonde gekend, en er is nooit bedrog in Zijn mond geweest. ( 1 Petrus 2 : 22 ) 

Niemand heeft ooit meer recht gehad om wraak te nemen, maar daarvan minder gebruik gemaakt. In Zijn angst en pijn had Hij oneindige macht tot Zijn beschikking. “ Meen je dat Ik mijn Vader niet kan bidden, en Hij zal Mij dadelijk meer dan twaalf legioenen engelen terzijde stellen? “ ( Math. 26 : 53 )vroeg Hij.  Maar Hij deed het niet. Integendeel, Hij accepteerde vanaf het begin van Zijn lijden dat Hij het allemaal alleen zou moeten doen. 

Toen Jezus de hof van Getsemanë binnenliep wilde Hij desalniettemin Zijn leerlingen beproeven. Hij vroeg hen te bidden en te waken. Had Petrus niet gezegd: ¨  Al moest ik ook met U sterven, ik zal U niet verloochenen? Ze waren Hem volmondig bijgevallen. ( Math. 26 : 33 – 35 ) Het was de Meester allang bekend dat daar niets van terecht zou komen. “ Jullie zullen deze nacht allemaal aan Mij geërgerd worden. “ had Hij gezegd. 

Met hun verstand hadden ze bij Jezus willen blijven, maar hun lichaam had het af laten weten. Het slapen van de leerlingen benadrukte hun totale ongeschiktheid om met Jezus te lijden. Het was niet dat Zijn lijden meeviel, of de geestelijke kwellingen draaglijk waren. Als wij gedwongen waren geweest om toe te kijken, zouden we misschien wel zijn flauwgevallen. Zijn zweet werd als grote bloeddruppels die op de aarde neervielen. Het verwijt van Jezus leek geen enkel effect te hebben. Toch had het een bedoeling. Later, veel later zouden ze er beschaamd aan terugdenken, en te meer beseffen dat het echt alleen genade was, om het bitter lijden en sterven van Jezus alleen dat ze gered waren van de eeuwige dood. 

“ Liggen jullie nu nog steeds rustig te slapen? Het moment is bijna gekomen dat de Mensenzoon uitgeleverd wordt aan slechte mensen. Kom, we moeten dringend gaan. De man die mij gaat uitleveren is dichtbij! “ riep Jezus uiteindelijk. Er was geen tijd meer over om te bidden of te waken. Judas kwam eraan, en met hem een hele bende mannen die zich met zwaarden en stokken bewapend hadden. Terwijl de leerlingen nog half slapend opstonden moeten ze het geluid van wapengekletter en soldatenvoeten al gehoord hebben. Het was overal te laat voor. Daar zouden later met wroeging aan terugdenken.  

Dit alles overkwam de “ vriend van zondaren “ totaal in de steek gelaten. Judas zou Hem met een kus verraden. ( Lucas 24 : 48 ) Petrus had Hem drie keer verloochend. ( Math. 26 : 75 ) Uiteindelijk verlieten alle leerlingen Hem en vluchtten weg. ( Matth. 26 : 56 ) En in het donkerste uur van de wereldgeschiedenis sloeg God de Vader Zijn eigen Zoon met onze straf. “ Wij echter hielden Hem voor een geplaagde, een door God geslagen en verdrukt Mens. ( Jesaja 53 : 4 ) De Enige in de wereld die God echt kende riep uit: “ Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? “ ( Math. 27: 46 ) 

Nooit tevoren of sindsdien is er een dergelijk lijden geweest, omdat dit lijden in al zijn verschrikkelijkheid zo bedoeld was. Het plan ervoor was door God de Vader gemaakt en door Zijn Zoon aanvaard. “ Het behaagde de Heere Hem te verbrijzelen, Hij maakte Hem ziek. ( Jesaja 53 : 10 ) / Jezus was door de bepaalde raad en voorkennis van God overgegeven. ( Handelingen 4 : 28 ) Jezus lijden was niet alleen volgens Gods plan, het was ook lijden uit gehoorzaamheid. Jezus aanvaardde de pijn. Hij koos ervoor. ( Filip. 2 : 8 ) En Hij hield Zijn gehoorzaamheid vol door op de Vader te vertrouwen. 

Gelukkig zou Jezus Zijn leerlingen niet met een schuldgevoel laten zitten. Hij was nog maar nauwelijks opgestaan uit de dood of Hij haastte Zich alweer om Zijn leerlingen gerust te stellen, en de Woorden van God te verklaren. “ Wat zijn jullie toch dom. Jullie begrijpen het nog steeds niet.  Waarom geloven jullie niet wat de profeten gezegd hebben? Jullie wisten toch dat de Messias eerst moest lijden voordat Hij Koning zou worden? “ Daarna legde Hij hen uit wat er in de heilige boeken van Mozes en de profeten over Hem geschreven stond. ( Lucas 24 : 25 – 27 ) 

“ Jezus zei tegen Zijn leerlingen: “ Toen ik nog bij jullie was, heb Ik gezegd: “ Alles wat er over Mij in de heilige boeken staat, moet gebeuren. “ Daarna hielp Hij hen om de heilige boeken goed te begrijpen. Hij zei: “ Er staat geschreven dat de Messias zal lijden en sterven, en drie dagen later zal opstaan uit de dood. En ook dat namens Hem het Goede Nieuws verteld moet worden, Dit is wat alle volken moeten horen.” ( Lucas 24 : 44 – 48 ) 

Wij zouden dit verraad en lijden nooit te boven komen. Maar Jezus, Hij hielp Zijn leerlingen om de woorden en daden van God te begrijpen. 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *