Life is beautiful

Het is een razend drukke week geweest. Iedereen moest wennen aan het opgestarte schoolleven. Vroeg op, en laat thuis, ze vonden er niets aan. Een van de pleegkinderen gaat morgen terug naar het gezin van herkomst. Dit zijn momenten waar elk kind naar verlangt, maar waar het ook tegen opziet. Afscheid nemen van de ene wereld en je voorbereiden op het leven in een andere wereld. Hoe zal het gaan? Een kamer ontruimen, spullen inladen en het kind wegbrengen. Daarbij komen de voorbereidingen voor de trouwdag van Niek en Jarinda. Corona zorgde voor veel tegenslag. De kerk, de afspraken met de predikant, de locatie die veranderd moest worden. Het was zo anders dan ze zich voorgesteld hadden. Toch wordt het nog erg leuk. Ze besloten om er maar twee trouwdagen van te maken. Volgende week zullen ze voor de wet trouwen, met broers en zussen om zich heen, de ouders en de opa`s en oma`s en een kleine gezellige bijeenkomst erna. Omdat ze graag willen dat hun medestudenten zien hoe het er in de christelijke gemeente aan toegaat zal de grote kerkelijke zegen pas volgend jaar mei plaatsvinden, samen met het bruiloftsfeest. Hier in huis is het een gekrioel van jewelste, en lopen allerlei activiteiten door elkaar heen. Frans en ik proberen tussen het geregel van de zaken rondom jeugd en pleegzorg, het ontvangen van een kersvers ouderpaar met baby ( ons kleinkind ) het huis feestelijk te maken. Dat is een redelijk intensieve taak. Maar het lukt. Gewapend met een verfroller wit ik op aanwijzen van Frans de gang. Het wordt superclean allemaal. Wat wel een nadeel is, als je eenmaal begint moet je eigenlijk steeds verder, want het niet-gewitte gedeelte ziet er ineens erg on-wit uit constateer ik bezorgd.  Maar, who cares, ze kijken straks toch alleen maar naar het bruidspaar. 

Ik fluit een vrolijk liedje en na een uur of wat straalt het resultaat mij glanzend tegemoet. Huisvrouw zijn is erg leuk, je kunt je tijd indelen zoals je wilt en je bent bovendien eigen baas! Jamy komt binnenrollen, hij heeft een nieuwe fiets en is daar erg trots op. Voor het gemak fietst hij de gang binnen en valt bijna tegen mijn verse witte muur. Ik vind het een minder goed initiatief en brul even kort maar krachtig. Hij begrijpt het signaal en zet zijn fiets netjes achter. Even wegbrengen naar ander pleeggezin omdat hij een weekend naar de zorgboerderij gaat. We maken afspraken over halen en brengen.  Er komen een lieve oude oom en tante koffie drinken en iets brengen voor de bruiloft. Frans Willem en Deborah komen eten. O ja, en ik heb eigenlijk nog geen schoenen …….

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *