Efeze 6 : 10 – 20

Ten slotte nog dit: Blijf op de Heer vertrouwen. Hij zal jullie steunen met Zijn grote macht. Gebruik Gods wapens en verdedig je daarmee tegen de slechte bedoelingen van de duivel. Want we vechten niet tegen mensen, maar tegen machten en krachten die over de wereld willen regeren. We vechten tegen de leiders van de duisternis, tegen de hoogste kwade machten. Pak daarom de wapens die God jullie geeft. Dan kunnen jullie je verdedigen tegen de duivel op de dag dat hij aanvalt. En dan zullen jullie zijn aanval laten mislukken. Jullie moeten klaarstaan voor de strijd, net als soldaten. Maar dit is de manier waarop jullie moeten vechten: spreek altijd de waarheid en doe altijd het goede. Breng aan iedereen het goede nieuws van de vrede. En houd altijd vast aan het geloof. Want je geloof beschermt je als een schild tegen de brandende pijlen die de duivel op je afschiet. Vertrouw erop dat God je zal redden, want dat vertrouwen beschermt je altijd. En de boodschap van God is je zwaard. De Heilige Geest zal je helpen om die boodschap kracht bij te zetten.
Pas goed op, en blijf steeds bidden. Blijf God om hulp vragen. En laat je daarbij leiden door de Heilige Geest. Bid voor alle christenen. Ook voor mij. Christus heeft vrede gebracht voor ons allemaal. Dat is de boodschap die ik aan iedereen vertel, en waarvoor ik in de gevangenis zit. Bid dat ik dat goede nieuws verder mag vertellen. Vraag aan God of Hij mij de juiste woorden wil geven, en mij zonder angst laat spreken. Want dat is de opdracht die Hij gegeven heeft. 

Het laatste gedeelte van de brief aan Efeze kun je lezen als een korte herhaling van de kern van de boodschap van het Evangelie van Jezus Christus. De apostel Paulus richtte zich in zijn brief tot de gemeente van Efeze als tot een leger. Zijn boodschap was klip en klaar: ‘ Standhouden! ‘ ( 6 : 11, 13, 14 ) ‘ Geef je positie niet op! ‘ De gelovigen in Efeze hadden namelijk in Christus een nieuwe positie gekregen. Door genade waren ze gered. Gods kracht was werkzaam in de gemeente ( 2 : 5, 6 ) Paulus tekende hier desondanks een strijd, en zo stond dit gedeelte tegenover Hoofdstuk 1 en 2 waar hij benadrukte wat Christus reeds tot stand gebracht had. De beslissende overwinning was weliswaar binnengehaald, want anders zou de kerk niet meer bestaan. Maar de strijd was nog niet ten einde, zoals bleek uit het leven van de gelovigen. Christenen van alle tijden en plaatsen hebben tot op de dag van vandaag met deze strijd te maken. We kunnen de strijd – niet gevoerd tegen mensen – voeren door de lessen uit deze brief in praktijk te brengen. Christus is boven alle vernietigende machten gesteld. ( Ef. 1 : 20 ) Daarom hoeven de gelovigen die met Hem in de hemelse gewesten zijn geplaatst ( Ef. 2 : 6 ) niet bang te zijn. Hier op aarde oefenen deze krachten en machten nog volop heerschappij uit over de ongelovigen. ( Ef. 2 : 2 ). Ze zullen proberen om ons te verleiden. ( 1 Petrus 5 : 8 ) Ze willen niets liever dan dat onze geloofsverbondenheid met Christus verslapt. Geen wonder dat Paulus de mensen uit Efeze, opriep om sterk te blijven in de Heere. ( 1 Kor. 16 : 13 ) 

Paulus gaf dat aan met de woorden en-dunamousthe –  wat zoveel betekent als: sterk uzelf, wees sterk, en laat u versterken een energische opdracht werd verstrekt. Ze wordt in de gebiedende wijs gezegd en ook nog eens in de tegenwoordige tijd, die aangeeft dat het om een blijvende opdracht gaat. 

De gelovigen zijn al in de Heere ( Ef. 2 : 10, 13 ) en hebben deel aan de kracht waardoor ook Christus uit de dood werd opgewekt. ( Ef. 1 : 19 / 3 : 16, 20 ) Maar ze moeten hun kracht blijven zoeken in de nabijheid van, en in het wandelen met God. Ze moeten zich sterken in Hem. Dit jezelf laten sterken in de Heere vind je ook terug in het O.T. ( 1 Sam. 30 : 6 / Zach. 10 : 12 ) 

De voorbereiding op deze strijd werd door Paulus afgeschilderd als het aantrekken van een wapenrusting. De beelden die Paulus gebruikte heeft hij ontleend aan de bewapening van een Romeinse soldaat en de beschrijving van de wapenrusting van God uit Jesaja 59 : 16, 17.

De woorden die Paulus gebruikte lieten er geen twijfel over bestaan dat het opvolgen van zijn adviezen haast had, en geen uitstel leiden kon. Paulus gebruikte hetzelfde werkwoord in Romeinen 13 : 12 waar hij het over ‘wapens van het licht’ had. 

In Romeinen 13 : 14 zei hij dat de gelovigen de Heere Jezus Christus aan moesten doen . Ook in Kol. 3 : 10  had hij het over het aandoen van de nieuwe mens, en hij verduidelijkte zijn woorden door te schrijven dat het daarbij ging om ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld. 

Dat zijn gaven die wij mensen van nature niet direct paraat hebben. Dat had Jesaja al gezegd. ‘ Maar de Heer zag het en het was slecht in zijn ogen dat er geen recht meer was. Hij zag dat er niemand meer was, Hij was geschokt dat niet één mens Zijn zijde koos. Op eigen kracht bracht Hij redding en Zijn gerechtigheid spoorde Hem aan. Hij gordde het harnas van de gerechtigheid aan en hulde zich in de mantel van de strijdlust. ‘ ( Jesaja 59 : 15 – 17 ) Paulus verwees aan de ene kant naar deze woorden die je in de tijd van de oudheid letterlijk zag gebeuren, maar anderzijds verwees hij ook naar de geestelijke aard en strekking van deze woorden. Dat lees je weer letterlijk op uit Efeze. 

Toch zag de apostel Paulus het zo dat – als mensen zich opstelden als tegenstander van de christelijke gemeente – ze werktuigen waren van boze machten. Paulus noemde vier categorieën van die machten. Het ging niet om mensen, maar om hemelse vorsten, heersers en machthebbers van de duisternis, en kwade geesten in de hemelsferen. Ze nemen helaas een plaats in onder Christus en in de gemeente, en zijn zoals gezegd actief vanuit de hemelse gewesten. Vanwege deze strijd moeten gelovigen uitgerust zijn met de wapenrusting van God. Bij zijn beschrijvingen had Paulus een Romeinse soldaat voor ogen. Ze moesten daar in Efeze allemaal klaarstaan, de lendenen omgord. ( vlg. Lucas 12 : 35 / 1 Petrus 1 : 13 ), hun gewoonlijk lange reismantel door middel van een riem opgebonden. De gordel was de waarheid: eerlijkheid en oprechtheid tegenover mede-gelovigen, en het Evangelie van Jezus altijd opengeslagen in hun hand of hoofd. 

De gerechtigheid beschreef Paulus als een harnas, het was iets wat de gelovigen letterlijk moesten doen. ( Ef. 5 : 9 ) Ze hadden daartoe het recht van God Zelf ontvangen ( Ef. 4 : 24 )
De voeten van de gelovigen moesten geschoeid zijn met de bereidheid van het Evangelie, ze moesten dus vreugdeboden zijn, die een goede boodschap, een boodschap van vrede kwamen brengen. Ook wanneer ze daarom vervolgd zouden worden. Want het evangelie is een vredesboodschap ( vlg. Efeze2 : 17 / Lucas 2 : 14 / Hand. 10 : 36 ) De vrede tussen God en mens is immers hersteld door Christus Jezus?! ( Rom. 5 : 1 ) Bovendien was de vijandschap tussen jood en heiden weggenomen.  ( Efeze 2 : 15 ) Welzijn en harmonie in alle omstandigheden moesten het speerpunt van de gelovigen zijn, en die zaken moesten ze najagen met alle macht die in hen was. 

 

Een belangrijk onderdeel van de wapenrusting was het grote manshoge schild waarachter een soldaat zich helemaal kon verschuilen. De Romeinen gebruikten dat schild wanneer het leger zich in slagorde opstelde. Het schild was gemaakt uit twee dunne lagen hout, met een huid er overheen gespannen die kon worden natgemaakt. Zoals het schild volkomen veiligheid bood tegen de dodelijke projectielen die de vijand op de soldaten afstuurde, zo is het geloof de bescherming van de gelovigen. Bij geloof moet je denken aan onze persoonlijke verbondenheid aan de Heere, en het vertrouwen op Hem, maar ook aan het belijden van de juiste geloofsleer. 

De brandende pijlen van de boze moet je zien als de listen van de duivel, en vertalen met vervolging, dwaalleer, verleiding tot zonde, en laster. 

Daarom moesten de gelovigen ook de helm van de redding opzetten, die redding was het heil dat afkomstig was van Jezus Christus. Die redding zal volkomen zichtbaar worden als de Heere Jezus verschijnt op de wolken van de hemel. Vooral wanneer er sprake is van vervolging of lijden dan is het belangrijk om deze helm op je hoofd te hebben. 

Het enige offensieve wapen dat Paulus noemde was het zwaard van de Geest. Het ging daarbij om een kort tweesnijdend zwaard. Het verband tussen het zwaard en het woord van God komt uit het Oude Testament ( Richteren 3 : 20, 21 / Jesaja 11 : 4 / 49 : 2 ) Maar ook het Nieuwe Testament noemt dit zwaard ( Openbaringen 1 : 16 ) Het is duidelijk: de Heilige Geest inspireert gelovigen met het Woord van God. Je kunt hierbij denken aan gedeelten uit de Bijbel die gelovigen inspireren , maar waarmee een gelovige zich ook versterken kan tegen de aanvallen van de boze. Het zwaard is de verkondiging van het Woord van God dat het ene ware Evangelie is. ( Handelingen 2 : 14  / 5 : 20 / 10 : 44 ) 

Maar er is meer, het zwaard van God is tegelijkertijd het gebed dat door de Heilige Geest wordt geïnspireerd. Want de onderdelen van de wapenrusting zijn op zichzelf niet genoeg, als ze niet worden vergezeld van een voortdurend gebed. Een gebed door geloof en smeking, een voortdurend gebedsleven is nodig. Daarbij heeft Paulus altijd het juiste voorbeeld gegeven, overal lees je dat hij tot de Heere bad, zelfs in een enorme storm. Zoals Paulus was, moeten wij ook zijn, altijd biddend. Voor alle heiligen, voor alle mensen, maar vooral voor mensen die zich afhankelijk weten van het gebed van hun medegelovigen. (Kol 4 : 3, 4 / 1 Tes. 5 : 25 / 2 Tes. 3 : 1 ) In de tijd van Paulus ging het vooral om het geheim, het plan van God, om jood en heiden door Christus Jezus met Zichzelf en met elkaar te verzoenen. Het Evangelie is de inhoud van dit geheim. 

Paulus noemde zichzelf een gezant in een keten. Daaronder moet je niet de taak zien die hij van God ontvangen had, de verkondiging van het evangelie. Dat was een prachtige eervolle taak. Maar Paulus was  hoogstwaarschijnlijk letterlijk aan een Romeinse soldaat vastgeketend daar in de gevangenis te Rome. En wat denk je van alle vervolgingen, smaad, ellende en vijandschap waaronder hij te lijden had?

Paulus moest lijden omwille van Christus, en zelfs voor de keizerlijke rechtbank het Evangelie verkondigen. Dit alles laat je volledig begrijpen waarom hij zijn lezers opriep om de geestelijke wapenrusting aan te trekken, en altijd te bidden.

One response to “Efeze 6 : 10 – 20

  1. Can I simply say what a comfort to find someone that actually understands what theyre discussing on the net. You actually realize how to bring a problem to light and make it important. More and more people really need to read this and understand this side of your story. I was surprised that youre not more popular since you definitely possess the gift.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *