Rijk en arm

 

Sinds Polen lid is van de EU konden Polen eenvoudig naar Nederland reizen om hier een beter bestaan op te bouwen. Harde werkers kwamen ons land binnen. Helaas ook mensen van minder allooi. Een aantal van hen had in hun vaderland reeds een reputatie als dak – en thuisloze opgebouwd. In sommige grote steden van Nederland vormt deze groep een groot probleem omdat ze zó alcohol verslaafd zijn dat ze soms zelfs spiritus gaan drinken. Zij mijden iedere aangeboden vorm van zorg, en uiteindelijk sterven er sommigen van deze daklozen door hun ongezonde leefgewoonten en de leverziektes die zij oplopen door de alcohol.

Tien jaar geleden kwam de familie Szhchowska naar Vlissingen. Echt leuke joviale Poolse mensen die hun uiterste best deden om de verplichte inburgeringscursus te volgen. Dat valt niet mee als je bloedhard werkt en daarbij in de avonduren nog een cursus volgen moet. Er was bijzonder sterke koffie nodig om de hele avond wakker te blijven en de Nederlandse taal te leren. Thomas en Marcellina waren ontzettend blij dat ze allebei een baan vonden. Zij bij de Action, hij bij een productiebedrijf. Jarenlang stond Thomas acht uur per dag, maar vaker nog per nacht, aan een lopende band jute los te kloppen. Dat betekent dat hij dichtgeperste lappen jute die razendsnel langs komen, los moest kloppen. Vijfenveertig exemplaren per minuut om precies te zijn. Dat vereist harde actie! Je moet behendig zijn om dit aantal voor elkaar te “ kloppen” !

Thomas gaat staan en doet voor hoe dit in zijn werk gaat. Ik zie wel dat urenlang dezelfde handeling verrichten  het uiterste van je hele arm en schouder vraagt. Thomas vertelt verder: “De jute komt uit Bangladesh en moet door anderen weer van een stempel worden voorzien. Uiteindelijk worden ze met 5, 10, 15, of 25 kilo aardappelen volgestort. De meeste aardappelbalen gaan naar Afrika, België, Frankrijk en Luxemburg.” Sjonge, nooit geweten!

Enkele jaren geleden organiseerden we een kerstavond voor de Polen. Tot aan de pauze verliep alles prima. Een vrijwilliger las het Kerstevangelie in het Pools voor, en ze keken bijzonder vredig. Maar daarna begonnen ze aan zelf meegenomen wodka en allerlei andere drankjes. Mannen zowel als vrouwen. Dat hadden we niet voorzien! En het werd wel een beetje èrg gezellig!

Momenteel gaat het niet zo goed met Thomas en Marcellina. Ze zijn allebei arbeidsongeschikt geraakt door het harde werken. Hij moet geopereerd worden aan zijn schouder, anders zal hij zijn werk nooit meer kunnen doen. Zij heeft iets aan haar hand gekregen, waarschijnlijk door het vele kassawerk.

Hun dochter werd ziek. Ernstig ziek. Daar zitten ze nu in Nederland. Niet veel geld, maar ze klagen niet. In Polen heeft hun oude moeder niets aan pensioenvoorziening. Thomas en Marcellina hopen op betere tijden. Nog tien jaar, dan zullen ze ook wat pensioen opgebouwd hebben. Nu eerst een operatie, dan weer zo snel mogelijk aan het werk.

In Polen is iedereen katholiek, maar bijna niemand weet iets van de echte inhoud van het Evangelie. Thomas en Marcellina gaan met Pasen naar de kerk. Dan nemen ze een mandje met bloemen en eieren mee. De priester draagt een Latijnse mis op.  Het mandje wordt met wijwater besprenkeld. Veel van de inhoud van de Bijbel is hen onbekend. En ze hebben eigenlijk ook geen tijd. Christus? Die kennen ze alleen maar van de vele kruisbeelden in hun kerk en aan hun huismuur. “Lezen jullie nog weleens in jullie Bijbel Thomas en Marcellina?” Ze lachen even. Ze hebben andere zorgen. Ze beseffen niet Wat ze in de eerste plaats nodig hebben en bij Wie ze het allereerst moeten zijn. Ze zijn beschadigd en bedroefd door het zware leven. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *