De Herder.

De ogen van de oude man lichtten op; hij begroette mij verrast. Om direct daarop toch weer terug te zakken in zijn indolente toestand. Ja, het ging wel met hem. Wat hij die morgen gegeten had dat wist hij niet meer zo goed. We praatten wat over het weer, het eten en over de therapie.

Tegenover hem een klein dametje met een heldere oogopslag. Zij vertelde ietwat moeizaam dat ze een hersenbloeding opgelopen had. Toch was haar geheugen nog redelijk. Vroeger was ze heilsoldate geweest. Ze kende mijn oude vriend die altijd bij de Albert Heijn gestaan had ook. We haalden herinneringen aan hem op. Ik vroeg: “ vindt u het goed dat wij uit de Bijbel lezen?” Ze knikte direct. Ja, dat vond ze prima. En de oude dame daarnaast ook. Ik las de woorden van psalm 23. De oude mevrouw barstte in tranen uit. Maar de andere dame keek ineens zo blij! Ze zei:” ik vertrouw op de Heere voor vandaag en voor morgen.”

Ze waren erg oud. Maar die ene dame met haar stralende oogopslag was jong, ze had de eeuwigheid in haar hart!  Toen begonnen we te zingen. We zongen : ‘Wat de toekomst brengen moge. En we zongen psalm 23. Opgewekt verlieten we elkaar. De Herder bleef.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *